Column: Pas op, oma!

Ik heb ze genoeg gehoord in mijn omgeving... vrouwen die uit volle borst riepen: “Ik word geen oppasoma. Af en toe, prima. Hartstikke leuk. Maar-geenvaste- dag-in-de-week!” Tot ze zo’n warm, klein hummeltje van eigen vlees en bloed in hun armen kregen. Smelten noemen ze dat. Ontdooien van binnenuit, tot je helemaal week bent. Bij mij valt er niets te ontdooien. Als ik een baby zie ben ik al nagenoeg vloeibaar van ontroering, laat staan als het je eigen zoon is die zo’n wondertje in je armen legt.

Dus heb ik me bij het eerste zwangerschapsbericht meteen vrijwillig gemeld als oppasoma. Het was wel even wennen, moet ik eerlijk bekennen. Ik had dan weliswaar zelf twee kinderen grootgebracht, maar dat was dertig jaar geleden. Er verandert veel in dertig jaar. Badderen gaat in de Tummy Tub of op de arm onder de douche. Een kruik in het bedje mag, maar niet onder de lakentjes (wat heb ik mijn kinderen áán gedaan!). Op de buik in bed, links, rechts of op de rug... de opvattingen daarover wijzigen regelmatig, dus altijd even navragen bij de mama.

De aangenaamste verandering is toch wel het plas- en poepgebeuren. Worstelde ik destijds nog met veiligheidsspelden en plastic strikbroekjes, en waren de Pampers-met-plasgootje alleen voor visitedagen; nu liggen de liefste luierbroekjes voorzien van schattige printjes stapelhoog in de kast. Natte billen bestaan niet meer. Even een fris billendoekje erover en klaar is kees. Zelfs het stinken van een poepluier is gereduceerd tot een halve minuut dankzij de emmer met draaimechaniek in het deksel. Eén ding is gebleven… het geworstel met het voedingsschema. Gekolfde melk of poedermelk, het moet er op bepaalde tijden in en of dat klopt met jouw wens en die van de baby is nog maar de vraag. Via mail kreeg ik een keurig schema binnen. Zoveel flesjes, zoveel water met zoveel schepjes poeder om de zoveel uren.

In het begin deed ik mijn best het schema uit mijn hoofd te leren. Maar de hoeveelheden en tijdstippen veranderden zo snel dat ik een whiteboard nodig had. Omdat ik toch vooral een goede oma wilde zijn, volgde ik het schema strak; ook toen er vast voedsel op het programma kwam. Geen 50+ we-zien-welmentaliteit maar een strakke logistieke planning. De eerste papfles en daarna het sapje met langevinger ging nog wel. Maar om na het slaapje samen een boodschap te doen en toch op tijd terug te zijn voor het boterhammetje viel al niet mee. Brood eten viel sowieso al niet mee. Ook al moffelde ik uiteindelijk de korstjes stiekem tussen mijn eigen kiezen weg, dan nog was het haasten om haar, met de middagfles er nog even achteraan, op tijd in bed te krijgen. Want te laat in bed = te laat uit bed = te laat aan het fruithapje = geen trek in avondeten. En daar zitten papa en mama mee.

Inmiddels is Mare een jaar oud. Ze huilt al niet meer zonder reden en aan strakke schema’s doen we niet meer. Wat een metamorfose heeft dat grietje ondergaan in het eerste jaar. Dat wordt nog wat.

Joke Kranenbarg heeft vier kinderboeken geschreven en is sinds korte tijd oma. Omdat oma zijn nou eenmaal heel anders is dan moeder zijn, beschrijft ze in deze column haar belevenissen met kleindochter Mare.

 

 



Nog maar 5 (column van Irene Heim)

Je bent nog maar vijf. Net zo oud als mijn oudste dochter. Maar er zijn verschillen. In plaats van vrolijk thuis te komen van een drukke schooldag, heb jij de wens om weer naar school te gaan. In plaats van bij vriendjes en vriendinnetjes te spelen, spreek jij ze hooguit over de telefoon, als je de energie al hebt. In plaats van je te verheugen op een dag met patat met appelmoes, zijn je ouders blij als je iets binnenhoudt.

Het Sinterklaasfeest is vooral leuk als….

Wat vind ik eigenlijk van Sinterklaas? Ik weet het niet zo goed … ik zie kinderen genieten van deze Sinterklaastijd dus dat is goed, maar er is meer… Ik zie ook stress bij kinderen en stress bij ouders (lees: meestal moeders) om alles in goede banen te leiden. Kadootjes op tijd in huis, wel/geen Sint laten komen, omgaan met Sint-twijfels van de kinderen, omgaan met alle vragen en soms ook de angst bij kinderen, surprises maken voor school, sport en thuis enz enz

Moeders hebben ballen!

En veel ook! En ze houden ze allemaal in de lucht.. meestal. Nou ja, dat willen ze graag! Ze willen ze graag allemaal in de lucht houden. Zo organiseren ze het hele gezin (gemiddeld hebben werkende moeders >70% van de gezinstaken in handen), weten ze precies wie wanneer moet sporten, een partijtje heeft of er huiswerk gemaakt moet worden. Ook organiseert ze de verjaardagen, is ze leesmoeder op school en heeft ze die leuke, maar ook drukke baan.

'Wie de schoen past' (Column Joke Kranenbarg)

“Hoor je mijn schoenen, oma? Ik heb hakken!” Mare (5 jaar) loopt buiten naast me en kijkt me trots aan. Ja, ik hoor ze, de hakken. We blijven even staan om ze te bewonderen. “Ik wou eigenlijk hoge,” verontschuldigt ze zich. Kennelijk valt de hoogte van de hak haar, nu ze het goed bekijkt, dan toch een beetje tegen. “Dat mocht niet van mama. Maar je hóórt ze wel, hè?”

'Boys will be boys' (Column Bastiaan Ragas)

De zomervakantie is voorbij, de kinderen gaan weer terug naar school. Ook ik moet weer aan de slag en wil eigenlijk liever thuis blijven...

De marionet (Column Irene Heim)

Controle leren loslaten is een hulpvraag van veel kinderen, papa’s en mama’s in mijn praktijk. De drang naar controle ontstaat vaak wanneer er een of meerdere situaties zijn geweest waar men de controle niet op had. Je kunt bijvoorbeeld denken aan een autoritaire moeder die voor jou besliste wat je moest doen of een ziekte die op een negatieve manier je leven beïnvloedde. Maar ook een situatie van gepest worden of het verliezen van iemand die je dierbaar is, kan zorgen voor een gevoel van machteloosheid waardoor die drang naar controle kan ontstaan.

Klussen met papa

Drie jaar geleden kochten wij ons eerste huis. Een leuke halfvrijstaande woning lekker in de stad. Ideaal voor ons tweetjes, van een kinderwens was niet echt sprake. Totdat we een paar maanden verder waren en het opeens heel hard begon te kriebelen.

“Amanda als mama”; Op pad met nukkige peuter

Samen met dochter van net 3 jaar ging ik, met het vliegtuig, naar mijn beste vriendin en haar 2 kinderen in Zurich. En dat was een hele belevenis!

Wij zijn de beste multitaskers! Wees er maar trots op!

Amanda van Stam, eigenaresse van Succesmoeders, laat haar licht schijnen op multitasken, switchtasken en monotasken.

Mama heeft ook vakantie….

Amanda van Stam, eigenaresse van Succesmoeders, geeft een aantal waardevolle tips over hoe moeders ontspannen op vakantie kunt gaan/zijn... Kinderen zijn namelijk heel goed in staat de broodjes op te pikken bij de campingwinkel!


Pin Point Parents | Velperweg 80 | 6824 HL Arnhem