De Kleine IJsbeer 25 jaar!

De Kleine IJsbeer bestaat 25 jaar! In september verschijnt al weer het 10e prentenboek waarin de Kleine IJsbeer de hoofdrol vertolkt: Kleine IJsbeer en de grote onderzeeboot. Geestelijk vader van dit beroemde dier is Hans de Beer. What’s in a name zou je zeggen. Maar Hans de Beer is een illustrator die ook buiten de landsgrenzen zeer geliefd is en die gelauwerd is met belangrijke internationale prijzen. Hans is getrouwd met de Italiaanse illustratrice Serena Romanelli die voor zijn boeken soms de teksten schrijft. De helft van het jaar wonen ze in het mooie Toscane en Rekels zocht Hans op in... Amsterdam.


Ik las dat je ook in Toscane woont, was het handiger om daar af te spreken? “Ha ha, ja maar in de zomermaanden zit ik altijd in Amsterdam.”

Maar een tweede huis hebben in de buurt van Toscane klinkt jaloersmakend … ”Ja je hoort mij ook niet klagen. En ach, we hebben toch geen kinderen en tekenen kan ik overal.”

Is het niet lastig om boeken voor kinderen te maken als je ze zelf niet hebt? “Dat is op zich wel een nadeel, maar ja, dan moeten we het kind in ons zelf maar aanboren. Nu zijn mijn vrouw en ik elkaars klankbord en dat gaat op zich heel goed. Zij maakt de teksten en ik de tekeningen. We maken gewoon wat we zelf mooi vinden en hopen dan maar dat de kinderen het ook leuk vinden. ”

Hoe werkt dat met prentenboeken, maak je eerst de tekst en dan de tekeningen erbij? “Dat verschilt per boek. Het is wel zo dat de tekst nooit afgerond kan zijn voordat ik begin met de tekeningen. De prenten moeten namelijk het ritme van het boek scanderen. Pas als alle prenten af zijn, kan het verhaal afgemaakt worden.”

Hoe ontstond het succes van de Kleine IJsbeer? “Ik had al op de academie de Kleine IJsbeer bedacht en getekend. Maar destijds was het veel te kostbaar om hier een prentenboek van te maken. Ik heb toen twee jaar lopen leuren en op een gegeven moment heb ik het manuscript opgestuurd naar de internationale kinderboekenjury in Bologna. Een IJsbeer in de Tropen heette het en het werd opgenomen in de catalogus. Een Zwitserse uitgever die in veel verschillende landen actief is, toonde interesse en vanaf dat moment is het allemaal gaan lopen.”

Wat maakt de Kleine IJsbeer zo uniek? “Ha ha, ik hoop dat het is omdat de tekeningen zo prachtig zijn. Maar ik weet dat mijn persoonlijke stijl om de tekeningen zo monumentaal mogelijk te maken, de reden is dat de prenten zo bijzonder zijn. Het schijnt dat ik veel emotie en gevoel in mijn tekeningen leg en ik maak ook, als een van de weinige illustratoren, gebruik van gezichtsuitdrukkingen die je in strips tegenkomt. ”

Hoe ziet jouw werkdag er uit? “Vroeger begon ik niet eerder dan 5 uur ’s middags, maar gaandeweg is dat opgeschoven naar overdag. Na 6 uur tekenen heb ik het ook wel gehad hoor. Ik begin tegenwoordig om een uur of 11:00 en om 20:00 uur stop ik. Tussendoor loop ik met de honden.”

Teken of schilder je ook in je vrije tijd? “Nee, sinds de academie is het geen hobby van me. Tekenen betekent voor mij werk. Dat is ook de reden geweest dat ik illustraties ben gaan maken en niet vrij werk.”

Altijd maar die Kleine IJsbeer, word je dat op een gegeven moment niet helemaal zat? “Ik heb altijd geprobeerd om niet diegene te worden van de ijsbeer. Gelukkig ben ik ook andere dingen gaan doen; maar ja, binnenkort verschijnt het tiende boek van de Kleine IJsbeer en dan ben ik toch gewoon die man van de IJsbeer. Max Velthuis met z’n Kikker, had precies hetzelfde. Maar zolang ik er plezier in heb maakt het ook helemaal niets uit…”