Ouders gedraag je! (ook op het schoolplein)

Vanaf de eerste schooldag leren kinderen wat de gedragsregels zijn op school. Ze moeten lief zijn voor elkaar en elkaar helpen. Ze moeten netjes met hun spullen omgaan en mogen niet schreeuwen in de klas. Als ze naar de wc moeten steken ze eerst hun handjes even op, en als ze naar buiten lopen doen ze dat netjes in een rijtje. Die regels moeten vaak herhaald worden, maar doorgaans zitten ze er na verloop van tijd wel ingeramd en zullen de meeste kinderen ze klakkeloos aannemen. Hoe anders is dat met de ouders! Wij hebben helemaal geen zin om ons aan de beperkende regels te houden die in en om de school gelden!

Wat nou niet parkeren op de ‘kiss and ride zone’; we hebben haast! Hoezo om half negen de klas verlaten? Ons kind huilt! En waarom zouden we dat gesprek met de juf of meester moeten afbreken? De regels voor de kinderen zijn op de deur van ieder klaslokaal gespijkerd alsof Maarten Luther even met zijn hamer aan is komen wippen. Maar waar staat wat er van jou als ouder wordt verwacht? Precies, bijna nergens. Je voelt je dan ook niet aangesproken, en trouwens, het zijn altijd andere ouders die irritant gedrag vertonen in de school. Herken je de volgende ergernissen? Of moet je iets bekennen?



Waar stoort de juf zich aan? Daar hoeft juf Mariëtte (38) niet lang over na te denken. “Wat ik heel vervelend is als de deur al dicht is en ik begonnen ben met de les, er nog ouders naar binnen denderen die luidruchtig afscheid nemen, terwijl iedereen stil aan het werk is. Dat is echt een grote ergernis. Het verstoort de rust en de werksfeer die er op dat moment al heerst.”Hoe moeten we ons dan wel gedragen? Ook daar heeft Mariëtte antwoord op. “Ik vind het heel fijn als ouders het gevoel hebben van ‘we voeden samen de kinderen op, we doen het met elkaar’. Iedereen doet z’n stinkende best, ouders èn leerkrachten. Het is fijn werken met ouders die dat ook zo voelen en die kritisch naar hun kind kunnen kijken. Dat is natuurlijk heel moeilijk, want voor je eigen kind heb je toch een blinde vlek. En terecht hoor, dat moet ook! Maar je hebt ouders die wat meer afstand kunnen nemen en die zien dat je er alles aan doet om zo goed mogelijk resultaat te behalen. Ouders die vertrouwen geven. De ideale ouder heeft en geeft het gevoel dat ie het samen met jou doet.”

Wat nou niet parkeren op de 'kiss and ride' zone; we hebben haast!

“Ook vind ik het prettig als ouders even laten weten dat ze blij zijn dat ik de juf van hun kind ben, en dat ik het goed doe. Me even extra in het zonnetje zetten. Dat voelt heel fijn.” “En sowieso waardeer ik enorm de ouders die extra inzet laten zien, en dan hoef je echt niet elke week voorleesmoeder te zijn of knutselvader. Ik weet dat de ene ouder makkelijker kan dan de andere ouder, maar je kan altijd wel íets doen. Er zijn bijvoorbeeld ouders die niet mee kunnen helpen tijdens een schoonmaakavond, maar wel aanbieden de doeken thuis te wassen.” Het blijkt allemaal neer te komen op samenwerking, waardering, vertrouwen en erkenning. En een ouder die in staat is op deze manier om te gaan met het leven op school, kan vast wel eens een potje breken...

Kiss and Ride	Trage peuter
“Voor de school van mijn dochter is een zogenaamde kiss and ride zone. Je kunt je kind uit de auto laten stappen, een kusje geven en weer wegrijden. Best goed systeem. Jammer alleen dat er vaak ouders zijn die menen dat dat een handige parkeerplek is. De school zelf klaagt er trouwens ook over, vooral vanwege de onveiligheid. Maar het is dus ook gewoon bloedirritant.” Willeke	“Waar ik me altijd groen en geel aan erger zijn die moeders die hun peutertje rustig de trap laten op- en aflopen terwijl ik al laat ben voor een belangrijke vergadering. Til die kinderen op en haast je een beetje!” Frank
Kletskous	Wissewasjes
“Soms wil ik even snel iets aan de juf vragen en dan staat er weer zo’n kletskous haar urenlang aan de praat te houden. Als ik dan een beetje sta te luisteren gaat het negen van de tien keer niet eens over het kind! Please, claim de juf niet als je een vriendin zoekt!” Anton	“Sinds ik kinderen heb gekregen ben ik gestopt met werken. En dat bevalt heel goed! Maar wat ik weleens lastig vind is dat men schijnt te denken dat ik niks te doen heb. Voor ieder wissewasje op school word ik benaderd. Luizenmoeder, voorleesmoeder, feesten, schoolreisjes, noem maar op, ik word overal voor gevraagd. Nadat ik jaren braaf ben geweest vind ik het nu welletjes. Ik zeg steeds vaker nee, en dat wordt me niet in dank afgenomen. En daar baal ik ontzettend van.” Lieke
Nee verkopen	Zonde van de tijd
“Ik werk fulltime en moet dus constant nee verkopen tegen de juffen en andere ouders als ze weer eens iets organiseren waar ze hulp bij nodig hebben. Ik vind het soms wel jammer hoor, maar het zit er gewoon niet in. Helaas zijn er altijd wel mensen die hun mening daarover klaar hebben, en die valt nooit uit ten gunste van mij... Laatst heeft een moeder zelfs tegen mij gezegd dat ze het ‘zo zielig’ vindt voor mijn zoontje dat ik ‘er nooit eens bij ben’. Ik heb toen maar tot tien geteld en ben zonder iets te zeggen weggelopen. Maar dat was niet makkelijk.” Suzanne	“Weet je wat ik irritant vind? Dan is er een ouderavond, en dan heb je er altijd wel een vader of moeder bij zitten die geen vragen stelt aan de leerkracht, maar onder het mom van ‘aanvullende informatie’ vooral laat weten dat hij of zij zo’n geweldig ouder is. Zonde van de tijd.” Maite