Wat gebeurt er in die buik?

Zouden olifanten het ook zo lang vinden duren voor ze hun slurf in die van hun 100 kilo wegende hummeltje kunnen haken, na een draagtijd van soms wel 22 maanden? En zouden krokodillen het jammer vinden dat het pas na jaren zichtbaar is of ze een zoon of een dochter hebben gekregen? Goddank, heeft de nieuwsgierige homo sapiens naast nuttige instrumenten als het elektrisch broodmes en de rijdende grasmaaier ook een apparaat uitgevonden dat in de buik van de drachtige moeder kan gluren.

Ieder verwachtingsvolle ouder wil het vroeg of laat graag weten. Is het een jongen? En zo ja, heeft-ie de borstelige wenkbrauwen van vaderskant? Of is het een meisje? En is zij dan gezegend met die borstelige wenkbrauwen? En dan hebben we het nog niet eens over de ‘nog-nietverwachtingsvolle’ ouder, zoals de ‘eerst-zien-dan-geloven-vader’. Ben jij - of is je man – er zo één? En is er daardoor nog steeds geen begin gemaakt aan het babykamertje? Tijd voor een echo!

Ultrasoon geluid
De echotechniek maakt gebruik van ongevaarlijke geluidsgolven die met een zogenaamde transducer in het lichaam worden gebracht. Dit geluid heeft zo een hoge frequentie dat mensen het niet kunnen horen, en wordt ultrasoon geluid genoemd. De transducer wordt tegen de huid gehouden, waarbij er wel eerst een laag gel wordt aangebracht, want de geluidsgolven kunnen niet door lucht heen. De geluidsgolven worden weerkaatst door dezelfde transducer (deze zendt én ontvangt). De echosignalen worden door een computer omgezet in beelden. De beelden zijn dus direct te zien via een monitor, en kunnen worden afgedrukt op (thermisch) papier en röntgenfilm, of opgenomen worden op een analoge of digitale opslageenheid (zoals DVD). De digitale bewerking van het signaal bepaalt de dimensionaliteit van de beelden. Een tweedimensionale echo geeft een ‘plat’ plaatje, een driedimensionale geeft ‘diepte’, en wil je het beeld in realtime – bewegend!- bekijken, dan spreken we van een vierdimensionale echo. Met andere woorden: zwangere vrouw ligt op tafel, iemand kwakt een beetje gel op haar buik en laat er een apparaatje overheen glijden, daarna zie je op een monitor je kind vrolijk zwemmen, de hik hebben of anderszins zichzelf opperbest amuseren, en naderhand krijg je een foto of filmpje mee van deze onvergetelijke beelden.

Pretecho
Soms worden tijdens de zwangerschap echo’s gemaakt indien dat medisch wenselijk is. Het maken van deze echo’s heeft een duidelijk doel, zoals het bepalen van de duur van de zwangerschap of de ligging van de baby. En als het doel eenmaal bereikt is, wordt de transducer weer opgeborgen en de buik afgeveegd. Gelukkig bestaat de mogelijkheid om deze fantastische ervaring een beetje naar je eigen hand te zetten. Een echo voor je plezier dus. Een pretecho.

Vol verwachting
En wat is er nou mooier dan een pretecho laten maken? Het cadeau krijgen natuurlijk! Marga Rietveld bedacht De Nationale Echobon; een bon die je aanstaande ouders cadeau kunt doen en waarmee zij hun hummeltje in 2, 3 of 4D kunnen bekijken. Omdat zij zelf een echopraktijk heeft weet zij als geen ander hoe ouders genieten van dit kijkje in de moederschoot. In het televisieprogramma Dragons Den, waarin startende ondernemers een investeringskapitaal konden winnen, liet zij kijkers en investeerders kennismaken met haar idee. En met succes! De Nationale Echobon won inmiddels de prijs Kado van het Jaar 2008. Hoe werkt het? Op dit moment zijn al 42 echopraktijken aangesloten op De Nationale Echobon. Deze cadeaubon ´vol verwachting´ is in deze praktijken verkrijgbaar en inwisselbaar. Ook kun je ze online bestellen. De Nationale Echobon is er in de coupures 15, 25 en 50 euro en alle combinaties daarvan. Vanaf 35 euro kun je een 2D echo laten maken voor een geslachtsbepaling, vanaf 100 euro bevinden we ons in een parallel universum. Voor de videofielen onder ons: reken op goede beeldkwaliteit.
www.echobon.nl